• ΟΛΑ ΤΑ ΣΠΟΤ… ΣΤΑ ΓΡΗΓΟΡΑ

  • ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

Πρωτοβουλία νέων δημοσιογράφων

Αρνήθηκε  ο Π. Σόμπολος σε μέλη της Πρωτοβουλίας να παρέμβουν στη συνέλευση της  Ε.Σ.Η.Ε.Α.- Προπηλακίστηκαν νέοι δημοσιογράφοι

Φαίνεται  πως το καταστατικό της Ε.Σ.Η.Ε.Α όχι μόνο δεν χωρά τους νέους -και- επισφαλείς εργαζόμενους, αλλά τους στερεί ακόμη και το δικαίωμα του λόγου… Οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν την περασμένη Δευτέρα στη συνέλευση της ΕΣΗΕΑ αποδεικνύουν την άβυσσο που χωρίζει την Ένωση από τους βαθύτερα πληττόμενους εργαζόμενους στα Μέσα, τους εργαζόμενους που δεν περίμεναν την κρίση για να χάσουν τα στοιχειώδη δικαιώματά τους. Απλά, διότι δεν τα είχαν ποτέ. Ο αγώνας  για ένα σωματείο ανοιχτό, διεκδικητικό, μαχητικό συνεχίζεται με μεγαλύτερο πείσμα.

Πρωτοφανείς σκηνές εκτυλίχθηκαν στην ετήσια τακτική  συνέλευση των δημοσιογράφων:  Σε μια ένδειξη υπέρμετρου “καταστατικού” ζήλου, ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Πάνος  Σόμπολος, απαγόρευσε στους εκπροσώπους  της Πρωτοβουλίας Νέων Δημοσιογράφων να πάρουν για λίγα λεπτά τον λόγο ενώ τραμπούκοι- υπερασπιστές της “νομιμότητας” που επιχείρησε να επιβάλει ο πρόεδρος, δεν δίστασαν να προχωρήσουν σε προπηλακισμούς και ύβρεις κατά των μελών της Πρωτοβουλίας. Μετά την ένταση, τα προσχήματα έσωσε η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της συνέλευσης, που ψήφισε το προφανές, να δοθεί δηλαδή ο λόγος στους νέους συναδέλφους! Συνέχεια

Advertisements

Μαρτυρία Νο1

Εγκαινιάζουμε σήμερα μία νέα κατηγορία άρθρων που θα ονομάζεται «Μαρτυρίες».

Το πρώτο, λοιπόν, κείμενο αυτής της κατηγορίας είναι μια αναδημοσίευση από το blog της Πετρούλας.

Αόρατη…

Δουλεύω από τότε που ήμουν στη σχολή. Δεν ξέρω αν μου έκανε καλό ή κακό αλλά μάλλον με κρατούσε πάντα προσγειωμένη στην πραγματικότητα. Αρχικά δουλευα για την πλάκα μου. Και μετά όμως μάλλον για πλάκα δούλευα…όχι τη δική μου. Τελειόφοιτη δούλευα για 5 ευρώ την ώρα. Ούτε ανειδίκευτο προσωπικό δεν παίρνει τόσα. Δε μπορούσα να πω όμως και τίποτα γιατί και συνάδελφοί μου τόσα έπαιρναν. Άλλαξα γραφείο, βρήκα κάτι που μου άρεσε και ο μισθός μου έφτασε τα 8 ευρώ την ώρα. Χωρίς να κόβω δελτίο παροχής γιατί ο εργοδότης μου δε δεχόταν να πληρώνει την εφορεία και πλήρωνα μόνη μου το ΤΣΜΕΔΕ. Από πέρυσι το ωράριό μου έχει υποστεί περικοπές. Και αποφάσισα να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου. Άνοιξα το δικό μου γραφείο, παράλληλα με την απασχόληση μου τρεις φορές την εβδομάδα στο γραφείο που δούλευα. Μπήκα στα βαθιά. Σήμερα σαν την επιβεβαίωση ενός προαναγγελθέντος θανάτου ο εργοδότης μου μου ανακοίνωσε ότι το γραφείο θα κλείσει επ’ αόριστον.

Όλο αυτό τον καιρό αν δεν ήμουν αόρατη…τι ήμουν; Δεν ήμουν πουθενά, από πουθενά εξαρτημένη. Δεν ήμουν παρά για μένα μόνο. Κι ίσως ένα περιττό έξοδο για ένα αρχιτεκτονικό γραφείο.

Κι αυτό δεν αξίζει σε κανέναν…